nr87
september-oktober 2000

Het open doek

Dit zevenentachtigste nummer van De Witte Raaf is het eerste dat uit de handen komt van een geheel vernieuwde redactie. Na het vertrek van Koen Brams is een team samengesteld dat bestaat uit Sven Lütticken, Bart Meuleman, Dirk Pültau, Jorinde Seijdel, Camiel van Winkel en Bart Verschaffel. De constante factor op het Brusselse kantoor blijft bestaan in de persoon van Etienne Wynants.

Zal er onder dit nieuwe bewind voor de lezer iets veranderen? Ja en nee. Ja, omdat het tijdschrift nu door anderen wordt gemaakt; nee, omdat de formule voluit blijft gehandhaafd. De Witte Raaf was in het verleden een auteursblad en zal dat in de toekomst blijven. Het is geen toeval dat de huidige redactieleden reeds behoorden tot de kring van regelmatige auteurs.

Wat evenmin zal veranderen is het streven naar een ontspannen verhouding tussen individuele bijdragen en overkoepelende thema's. Het onderhavige nummer kan worden gelezen als een losse reeks essays waarin het medium film wordt gebruikt als een instrument om verschillende naburige omgevingen - beeldende kunst, theater, televisie - open te breken. De bioscoopfilm biedt een model dat in de ene discipline een ervaringscrisis blijkt te kunnen 'oplossen' die het in de andere discipline juist creëert.

Zoals Boris Groys in zijn openingstekst stelt, is ieder cultureel teken tegenwoordig gespleten: de tweedeling tussen elitecultuur en massacultuur is niet opgeheven maar slechts verlegd naar het binnenste van ieder cultuurproduct. De consequentie daarvan is een enorme interpretatievrijheid, met als keerzijde onbeslisbaarheid.

Wat gebeurt er wanneer beelden van medium veranderen? Wat gebeurt er wanneer het ene medium het andere absorbeert of reconstrueert? Volgende nummers van De Witte Raaf komen op deze vragen terug, waarbij ook de rol van de kijker-gebruiker in de huidige beeldcultuur zal worden onderzocht.

Het maken van een serieus tijdschrift voor kunstbeschouwing en kunstkritiek is onder de huidige cultuurpolitieke omstandigheden geen sinecure. De nieuwe redactie heeft deze last zonder schroom op haar schouders genomen, in de hoop dat ook de lezer zich met De Witte Raaf zal blijven engageren.

ESSAYS

De aanbidding van het beeld

Interview met Jeroen de Rijke en Willem de Rooij

Arjen Mulder

Statische cinema

Van bewegend naar stilstaand beeld (en weer terug)

Sven Lütticken

Het theater als trauma

Eric De Kuyper

Waarheid als illusie

Over de vierde wand in het theater

Rudi Laermans

Ondertussen in Rudi's hoofd

Een kunstenaarsbijdrage

Arnoud Holleman

BESPREKINGEN


beeldende kunst


Tate Modern

Sven Lütticken

Mo(u)vements

Dirk Pültau

Gerhard Richter

Ingrid Commandeur

The Vincent

Etienne Wynants

Biennale de Lyon

Etienne Wynants

Geert Goiris

Hilde Van Gelder

architectuur


Tobias Rehberger

Fredie Floré

publicaties


Kunstgeschiedenis 2000

Barbara Baert

Jean-Marc Bustamante

Dirk Lauwaert

Formats for living

Petra Brouwer
← back