nr93
september-oktober 2001

Horen, zien en voelen

De tekst van Wouter Davidts waarmee dit nummer opent, gaat over de ontwikkeling van het ruimtebegrip in de kunst, van de minimal art en de white cube, over Buren, Asher en het site-nonsiteconcept van Robert Smithson, tot Gordon Matta-Clark en de Alternative Spaces. Davidts behandelt kunstenaars die nu tot de canon behoren en die allemaal wel beseften dat ze niet konden ontsnappen aan de institutionele, publieke conditie van kunst. Andere kunstenaars zijn vergeten, wellicht door hun pathologische ontkenning van die conditie. De Amerikaanse kunstenares Lee Lozano, die centraal staat in de kunstenaarsbijdrage van Bik Van der Pol, is tijdgenote van Smithson en Matta-Clark. Haar laatste werk is haar verdwijning uit de kunstwereld.

Meerdere teksten in dit nummer draaien rond een zinnelijk, zintuiglijk appèl. In zijn stuk over modefoto’s, porno en het verlangen naar het lichaam ‘als onbeschreven blad’, speelt Camiel van Winkel Kate Moss en Cindy Sherman tegen elkaar uit. Beiden vertolken het gegeven dat er geen bestaan is buiten de code, maar terwijl Sherman de code reflecteert, geeft Moss er zich aan over. Kate Moss maakt het spel van de code tot een persoonlijk-onpersoonlijke praktijk die veel radicaler is dan die van Sherman ooit zou kunnen zijn. Wat Sherman acteert, dat is Moss gewoon.

Over verleiding gaat het ook in Vivian Liska’s lezing van vier interpretaties van het homerische sirenenverhaal. Langs Adorno, Blanchot, Sloterdijk en Kafka om stelt ze de vraag naar welke afgronden de sirene, metafoor voor de literatuur, ons wil lokken.

Twee teksten vertrekken vanuit de vervoering van het oor. Bert Bultinck vraagt zich af hoe we moeten omgaan met de impact van popmuziek die ons ontroert en aangrijpt, ook al doet het lege sentiment van popmuziek ons de futiliteit van die ontroering beseffen. Dat muziek ons overweldigt en verleidt, maakt voor Dirk Pültau deel uit van haar historisch schuldcomplex. Ook deze tekst gaat te rade bij de literatuur: Doctor Faustus van Thomas Mann.

De genealogie van de ervaring van Lieven de Cauter tenslotte, kan deze bijdragen omkaderen. Hij vertrekt van het moment waarop de ervaring bewust wordt van zichzelf. Zijn geschiedenis van de ervaring overloopt vijf stadia: de sentimentaliteit, de belevenis, de invoeling, de shock, en de kick.

Dirk Pültau

ESSAYS

Messy Minimalism

Voorbij de White Cube

Wouter Davidts

Een ergonomische carrousel

Over modefoto's, supermodellen en pornografie

Camiel van Winkel

De roep van Kundry

Dirk Pültau

Instant Street

Een aanzet tot popkritiek tussen kippenvel en perspectivisme

Bert Bultinck

Genealogie van een belevingsmachine

Over de sleutelwoorden van de moderne ervaring

Lieven De Cauter

BESPREKINGEN


beeldende kunst


Pipilotti Rist

Dries Vande Velde

Squatters

Wouter Davidts

Jheronimus Bosch

Sven Lütticken

25 jaar kunst in Almere

Nicoline Wijnja

Un art populaire

Lieven Van Den Abeele

Dan Graham

Camiel van Winkel

Bruno Carbonnet, Christophe Cuzin

Lieven Van Den Abeele

Mark Napier

Sven Lütticken

Stan Douglas

Alice Smits

Gemeentemuseum Helmond

Dirk Pültau

architectuur



publicaties


Tropismen

Lionel Devlieger

Een kunstenaarsbijdrage

Bik Van der Pol
← back