NIEUWSBERICHTEN



Performatik 17

Van 24 maart tot 2 april loopt in het Kaaitheater Performatik 17, de Brusselse Biënnale voor performance, onder de titel Bodily Attempts at Social Sculpting. Samen met verschillende Brusselse partners wil Performatik 17 tonen hoe performancekunstenaars de codes van de beeldende kunsten en de podiumkunsten bespelen. Daarbij wordt dan vooral de positie van de toeschouwer in vraag gesteld, en volgens het programmaboekje moet dat gezien worden als een vernieuwing in de kunsten... Performatik 17 stelt dat 'we, in een tijd waarin zelfs de ‘publieke’ ruimte geen mensen meer samenbrengt, maar een opeenstapeling blijkt van individuele eilandjes omgeven door een bubbel, gezamenlijk hunkeren naar het samen creëren in het hier-en-nu'. Behalve performances zijn ook tal van gesprekken en debatten gepland. Meer info kaaitheater.be.

Courtisane Filmfestival 2017

Van 29 maart tot 2 apri loopt in Gent het Courtisane Festival, met aandacht voor film, video en performance. In deze zestiende editie staan Peter Nestler en Ute Aurand centraal. Nestler is bekend van zijn glasheldere documentaires waarin hij een kritische blik werpt op thema’s als economie, immigratiepolitiek of de geschiedenis van het fascisme. De Berlijnse Ute Aurand zoomt met haar speelse, intieme en poëtische 16mm-films in op de kleine details van het alledaagse leven. Ook is een gesprek met filosoof Jacques Rancière over cinema, politiek en fictie voorzien. Nog een losse greep uit het uitgebreide programma: In Projektor ontmantelen Wim Janssen en Dušica Dražić een oude 35mm-projector, om er een bronzen kopie van te maken. De film van dit proces wordt getoond door de nieuwe, bronzen projector. Right On! van Herbert Danska, in een historische restauratie van MoMA, is een concertfilm over de Last Poets, maar behandelt tegelijk de hiphoprevolutie en de zwarte burgerrechtenbewegingen.  (courtisane.be)

S.M.A.K. wil tegen 2025 nieuw museum

Het kan geen toeval zijn. Op het moment dat M HKA een facelift ondergaat en er op politieke kabinetten wordt nagedacht over een mogelijke verhuis van het museum op middellange termijn, springt artistiek directeur Philippe Van Cauteren van het S.M.A.K. in de bres voor zijn museum. Ook in Gent is er immers een collectie (2.000 werken) voor handen die ruimer uitgestald kan worden. Van Cauteren wil permanent vijfhonderd werken tentoonstellen. De huidige infrastructuur voldoet niet en de OYO-architecten zijn aan het werk gezet om te onderzoeken welke mogelijkheden er op de bestaande site zijn om hieraan te verhelpen. De drie opties zijn: een transformatie van het huidige gebouw, een uitbreiding/verbouwing of een volledige nieuwbouw. Binnen een half jaar moet de studie rond zijn. Van Cauteren meent dat het nieuwe S.M.A.K. er ten laatste tegen 2025 moet kunnen staan. (smak.be)

Contour Biennale 8 - Polyphonic Worlds: Justice as Medium

Van 11 maart tot 21 mei loopt in Mechelen de achtste editie van Contour Biennale, een tentoonstelling die zich toelegt op het 'bewegende beeld'. Deze editie, onder aanvoering van curator Natasha Ginwala, brengt op nogal onorthodoxe wijze een aantal (historische) begrippen samen. Het programma wil refereren aan de Grote Raad die in de vijftiende eeuw zetelde in het Schepenhuis in Mechelen en dat het hoogste rechtscollege was in de Nederlanden. Het ondervraagt de rationele grond op basis waarvan rechtspraak zou geschieden, door ze te beschouwen als een 'medium' dat gekenmerkt wordt door tegelijk een performatieve, ethische en esthetische operatie. Als een parallel veld naast de rechtspraak wordt de Vlaamse polyfonie opgevoerd, die een perspectief zou bieden op de formalisering van de getuige en het getuigenis, op de wijze waarop een verhaal tijdens een rechtszaak wordt opgebouwd en de functie van stilte daarin, van fictie en verbale bewijsvoering. De site van het evenement omvat een indrukwekkende discursief apparaat, The Online Journal of Contour Biennale, met meerdere teksten die op uiteenlopende wijze de verhouding tussen esthetiek en rationaliteit aan de orde brengen. (contour8.be)

17e Kunstboekenbeurs Gent

Op zo 23 april van 9 tot 18u vindt in Gent op het Jan Hoetplein de 17e Kunstboekenbeurs plaats. De beurs richt zich specifiek op bibliofiele uitgaven over plastische kunsten, fotografie en film, literatuur en poëzie, muziek, typografie en boekbinden. Meer info via willem.drijvers@gmail.com.

Documenta in Griekenland

Met haar veertiende editie zal de Documenta voor het eerst in haar geschiedenis niet enkel plaatsvinden in Kassel. Op 8 april gaat ze immers van start in Athene. Uiteraard is met deze afwijking van de traditie geen toeval gemoeid, en moet ze gelezen worden als een politiek statement. Nochtans heeft niet iedereen het zo begrepen op het idee om de tentoonstelling te verdelen over twee verschillende plaatsen in Europa. In een interview met Spike Art Magazine stelde Yannis Varoufakis meer dan een jaar geleden al dat het slechts om een gimmick gaat. Als het de curatoren menens was geweest, hadden ze volgens hem de hele Documenta in Athene moeten onderbrengen. De halfslachtige beslissing om de tentoonstelling te spreiden, vergeleek Varoufakis met ordinair ramptoerisme waarbij de Griekse economische tragedie wordt geëxploiteerd door sommige mensen bij Documenta om hun geweten te sussen. De organisatie lost voorlopig weinig of niets over het programma, noch over de tentoonstellingsruimte, noch over de deelnemers. Mogelijk zou de Documenta onderdak vinden in het stedelijk kunstencentrum van Athene en in het nationaal museum voor hedendaagse kunst (EMST). Ook wordt erop gespeculeerd dat er een uitgebreid programma in de openbare ruimte zou voorzien zijn. De tentoonstelling in Athene loopt tot 16 juli. In Kassel opent de Documenta op 10 juni en sluit ze op 17 september. (documenta14.de en spikeartmagazine.com)

Kunstbeurzen: Art Paris - Art Cologne - Art Brussels - POPPOSITIONS - Off Course - Independent - YAI

Sommige westerse grote kunstbeurzen trachten zich sinds enige tijd te onderscheiden door speciaal aandacht te besteden aan niet-westerse kunst. Ook al is het paradoxaal genoeg telkenmale een bevestiging van een westers centrisme, voor de bezoeker biedt het de gelegenheid om zich op de hoogte te stellen van artistieke ontwikkelingen in het verre buitenland. Wie wil weten hoe het de hedendaagse kunst vergaat op het Afrikaanse continent kan van 30 maart tot 2 april terecht op Art Paris 2017. De beurs stelt letterlijk dat het continent eregast is. Curator Marie-Ann Yemsi is verantwoordelijke voor het project. Naast de presentatie van hedendaagse kunst omvat het programma ook een symposium en een videoprogramma die inzicht moeten bieden in de artistieke dynamiek op het continent.

De 35ste editie van Art Brussels vindt plaats van 21 tot 23 april in Tour & Taxis. Er zullen 145 galeries uit 28 landen deelnemen. De presentatie wordt onderverdeeld in drie secties. Recent werk van jonge kunstenaars is te zien in de afdeling Discovery, gearriveerde moderne en hedendaagse kunstenaars worden ondergebracht in de sectie Prime, en Rediscovery brengt kunst uit de periode 1917-1987 onder de aandacht die intussen vergeten is of ondergewaardeerd wordt. Van enkele kunstenaars zijn er ook solopresentaties te zien. Zoals in Brussel intussen traditie begint te worden, staat (bijna) gelijktijdig met Art Brussels nog een aantal andere evenementen geprogrammeerd. Poppositions wil een alternatieve beurs zijn met een onafhankelijke en kritische positie. De zesde editie vindt plaats in het ING Art Center onder het credo Don't Agonize, Organize. Het programma met 21 deelnemers (projectruimtes, kunstenaarsinitiatieven en galeries) draait rond nieuwe vormen van politieke verbeelding,waarbij politieke oppositie wordt gevoerd op een concrete, alternatieve wijze. Voor de zesde editie van Off Course - Young Contemporary Art moet de kunstliefhebber naar het Dynastiepaleis aan de Kunstberg. Op deze internationale alternatieve kunstbeurs tonen de galeries werk van kunstenaars die niet ouder zijn dan veertig; er is ook plaats voor werk van studenten uit vooraanstaande internationale kunstacademies. Eveneens aan de Kunstberg wordt YIA Art Fair georganiseerd, meer bepaald in het Square Meeting Centre, waar 45 internationale galeries hun presentaties zullen verzorgen.Ten slotte presenteert de New Yorkse Independent Art Fair haar tweede Europese editie in het Vanderborghtgebouw, met een selectie van galeries uit voornamelijk Brussel, New York en Berlijn. (artparis.com, artcologne.de, artbrussels.com, poppositions.com, offcourseartfair.com, independenthq.com, yia-artfair.com)

Art Cologne loopt van 26 tot 29 april, richt zich op kunst uit de twintigste en eenentwintigste eeuw, en biedt plaats aan een tweehonderdtal galeries uit meer dan twintig landen met in totaal meer dan tweeduizend kunstenaars. Met de sectie Neumarkt wil de beurs galeries die niet langer dan tien jaar bestaan speciaal onder de aandacht brengen.

Nieuwe galeries

Op za 4 maart is in Brugge aan de Langerei 24 de Black Swan Gallery opengegaan met een tentoonstelling getiteld Transruptie. Deelnemende kunstenaars zijn Fia Cielen, Femmy Otten, Kostas Synodis, Nathalie Vanheule, Jan Van Oost. De tentoonstelling loopt nog tot zo 2 april. (www.blackswangallery.be)

M HKA heropent met permanente tentoonstelling 'Vlaamse meesters'

Het Museum voor Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA) ging vorig jaar in op de oproep van Vlaams minister voor Toerisme Ben Weyts om een voorstel in te dienen voor een project dat de schijnwerpers op de 'Vlaamse Meesters' richt. Het project van het M HKA werd door de minister, bijgestaan door een onafhankelijke jury, gevalideerd. Het levert het museum een extra budget van € 650.000 op. Dit bedrag dekt de helft van de totale kosten voor de transformatie die van het museum een ‘internationale ambassadeur voor de Vlaamse beeldcultuur’ moet maken, zoals het nogal bombastisch wordt uitgedrukt. Concreet komt het er eenvoudigweg op neer dat het museum een permanente tentoonstelling van ‘Vlaamse Meesters’ inricht. Het museum meent dat het daarmee bezoekers van ‘over de hele wereld’ zal aantrekken, onder meer met als argument dat deze bezoeker, dankzij een keur aan ‘iconische meesterwerken’, een overzichtelijk beeld krijgt voorgeschoteld van… de ‘Vlaamse Meesters’. De retoriek die de ‘internationale ambassadeur’ daarbij hanteert, kan niet mis begrepen worden. Zo wordt gesteld dat ‘Vlaamse kunst, als een exportproduct, zowel culturele als economische relevantie heeft. Ze is niet enkel hedendaags, ze is ook historisch geworteld.’ En uiteraard volgt er op deze samenballing van boutades de obligate verwijzing naar de ‘Vlaamse schilderkunstige traditie’ (de Primitieven, Rubens enzovoort). ‘Vlaanderen blijft tot op heden een centrum van mondiaal belang voor de beeldende kunst, met kunstenaars als David Claerbout, Jan Fabre en Luc Tuymans, die momenteel alle drie in de top 100 staan van kunstenaars wereldwijd.’ En de communicatie krijgt al helemaal de toon van een pastiche wanneer wordt aangekondigd dat de herinrichting van het museum zal gebeuren door Axel Vervoordt, ‘de wereldberoemde topdesigner met prestigieuze klanten’. De collectiepresentatie, waar het dan uiteindelijk om te doen is, zal ‘meesterwerken van Vlaamse kunstenaars’ in dialoog brengen met internationale kunstenaars, met onder meer werk van Jan Fabre, Dan Flavin, Cindy Sherman, Marina Abravmović en Luc Tuymans’. Allerminst betreurenswaardig is dat de transformatie ook de inrichting van een leeszaal behelst, waar permanent werk zal te zien zijn van ‘Paul Van Hoeydonck, Colson, Panamarenko, Marlow Moss en Koen van den Broek’. Verder zal er ook nog ruimte zijn voor tijdelijke collectiepresentaties en tijdelijke monografische tentoonstellingen van lokale en buitenlandse kunstenaars. Cynisch genoeg circuleren er ondanks deze dure investering sinds enige tijd plannen en onderzoeken op zowel het kabinet van cultuurminister Sven Gatz als op dat van Antwerps schepen voor ruimtelijke ordening en stadsontwikkeling Rob Van de Velde die op redelijk korte termijn mogelijk voorzien in een verhuis van het museum, met onder meer de site van het Stuivenbergziekenhuis in de Seefhoek als alternatief. De buurtvereniging Open Zuid Open wijst erop dat de concentratie van musea op het Antwerpse Zuid een troef is die niet mag worden verkwanseld, en dat de huidige locatie voldoende opties biedt om te voorzien in een infrastructuur die aan alle criteria beantwoordt. De vraag is of er op politiek vlak nog andere criteria meespelen. Het M HKA bezet een voor de stad financieel erg interessante kavel aan de Scheldekaaien. En mogelijk zijn de ‘Vlaamse Meesters’ nu ook weer niet zoveel waard. Hoe dan ook zal de bezoeker vanaf do 27 april (de feestelijke opening) eindelijk met zekerheid kunnen vaststellen wie, als ‘Vlaamse Meester’, de huidige ware erfgenamen zijn van Jan van Eyck en Rubens, en mogelijk komt hij ook nog te weten welke Vlaamse kunstenaars stijgen of dalen in ’s werelds top 100. Voor de criticus wordt het alvast een hachelijke opgave om na zoveel bombarie onbevooroordeeld een lang verhoopte collectiepresentatie tegemoet te zien. (muhka.be)

ART'CONTEST 2016 gaat naar Olivia Hernaïz

Sinds 2005 wil ART'CONTEST het werk van 'aanstormend talent in de kunstwereld' promoten. Deelnemende kunstenaars wonen of verblijven in België en zijn jonger dan 35 jaar. De Brusselse Olivia Hernaïz ontving bij de recentste editie de eerste prijs (€ 9.000 en een tentoonstelling in het Museum van Elsene) voor een interieur waarin de logo's van politieke partijen uit een twintigtal landen en die van financiële instellingen verwerkt zijn tot decoratieve patronen. De tweede prijs (€ 6.000) ging naar Lydya Debeer, de derde prijs (€ 3.000) naar Tamara Van San. (artcontest.be)

Stedelijk Museum Schiedam ontvangt omvangrijke schenking

Het Stedelijk Museum Schiedam heeft een schenking van ruim vierhonderd werken van Han en Wouter Altena-Boswinkel ontvangen. Het verzamelaarsechtpaar schonk eerder al een groot aantal schilderijen, sculpturen en werken op papier. Met in totaal vijftienhonderd werken is het een van de omvangrijkste particuliere schenkingen aan een Nederlands museum van de afgelopen decennia. Het echtpaar verzamelt sinds 1972 werk van vooral Nederlandse kunstenaars, onder wie Bram Bogart, Ton Boelhouwer, JCJ Vanderheyden, Paul Damsté, Erik van Lieshout, Cees Andriessen en Luis Tomasello. Hun voorliefde voor onder andere formeel abstracte kunst sluit aan bij het verzamelbeleid van het museum. (stedelijkmuseumschiedam.nl)

Laurie Cluitmans ontvangt Prijs Jonge Kunstkritiek - essay

Op 16 december jl. werden de winnaars van de Prijs voor de Jonge Kunstkritiek 2016 bekendgemaakt. De hoofdprijs Essay ging naar Laurie Cluitmans voor haar essay De mogelijkheid van de tuin, 'een lyrische reportage over de tuin van de overleden cineast Derek Jarman', zoals het  luidt in het juryrapport. Aan de prijs is onder meer een som van 2.500 euro verbonden en een jaar begeleiding door auteur Sven Lütticken. Andere laureaten in de categorie essay waren Sophia Zürcher, met een tekst over Marinus Boezem, en Nele Wynants, met een tekst over het fictieve Europamuseum van Thomas Bellinck. De hoofdprijs Recensie ging naar Brenda Tempelaar die in haar tekst het ontslag van Lorenzo Benedetti bij de Appel verweeft met werk van het kunstenaarsduo gerlach en koop. De Prijs voor de Jonge Kunstkritiek 2016 is een initiatief van Het Mondriaan Fonds, de Appel arts centre en Witte de With Center for Contemporary Art, in samenwerking met STUK, M HKA en Van Abbemuseum. (jongekunstkritiek.net)

Website abstract modernisme in België

De Vlaamse Kunstcollectie lanceert een nieuwe website rond abstract modernisme in België. De site, die een onlinemuseum wordt genoemd, brengt met achthonderd kunstwerken uit Vlaamse publieke collecties het verhaal van het abstract modernisme in België, van het begin van de twintigste eeuw tot het einde van de jaren zeventig. Verantwoordelijke voor de inhoud van de site is Sergio Servellón, directeur van het FelixArt Museum. Hij stelt onomwonden dat de abstracte kunst een van de belangrijkste ontwikkelingen is sinds de renaissance. De site biedt informatie over kunstenaars, tijdschriften, groeperingen, tentoonstellingen van het Belgisch modernisme. De tekst is beschikbaar in het Nederlands en het Engels, wat opmerkelijk kan genoemd worden voor een site over Belgische kunst.  (abstractmodernisme.vlaamsekunstcollectie.be)

Van Gogh Museum verwerft neo-impressionistisch schilderij Paul Signac

Onlangs kocht het Van Gogh Museum op een veiling in New York een werk van Van Goghs tijdgenoot Paul Signac (1863-1935): Ponton de la Félicité bij Asnières (Opus nr. 143) (1886). Signac verbeeldde de oevers van de Seine bij Asnières in de voor die tijd revolutionaire pointillistische techniek waarvan Georges Seurat de grondlegger was. Het Van Gogh Museum presenteert in de vaste opstelling het verhaal van het leven en werk van Vincent van Gogh. Om beter inzicht te geven in de ontwikkeling van Van Gogh toont het museum ook werken van invloedrijke tijdgenoten, evenals voorgangers en navolgers. Met Ponton de la Félicité bij Asnières (Opus nr. 143) kan het museum de artistieke invloed toelichten die Signac in de periode rond 1986 op Van Gogh had. Het werk brengt bovendien kenmerkende thema's ter sprake zoals de relatie stad–platteland en de industrialisatie. (vangoghmuseum.nl)

Werken aan de sociaal-economische positie van de kunstenaar, in Vlaanderen en Nederland.

Terwijl in Vlaanderen onlangs de resultaten van een onderzoek naar de sociaal-economische positie van de professionele kunstenaar werden voorgesteld, treedt in Nederland vanaf heden de richtlijn kunstenaarshonoraria in voegen. De richtlijn wordt geïntroduceerd door belanghebbende organisaties en verenigingen in de beeldende kunst, maar zal, waar van toepassing, ook gehanteerd worden door het Mondriaan Fonds bij de beoordeling van subsidieaanvragen. In het verlengde ervan zal het Fonds een experimenteerreglement introduceren dat voorziet in gedeeltelijke compensatie voor instellingen die de richtlijn toepassen. De richtlijn is bedoeld om tot een professionelere contractpraktijk te komen bij tentoonstellingen zonder verkoopdoel, en daarmee de inkomenspositie van beeldend kunstenaars te verbeteren. Directeur van het Fonds Birgit Donker stelt dat de richtlijn, en het feit dat veel betrokken partijen, van musea tot Platform BK, zich erachter scharen, een doorbraak is waarop al jaren op wordt gewacht. Meer concreet omvat de richtlijn een rekentabel en een checklist om het kunstenaarshonorarium te kunnen vaststellen afhankelijk van de situatie. De onlineapplicatie is te vinden via kunstenaarshonorarium.nl. Opmerkelijk daarbij is dat het Fonds compensatie voorziet vanaf een instelling vijftig procent van het vastgestelde kunstenaarshonorarium betaalt – wat voor een instelling meteen ook de goedkoopste optie is. De vraag stelt zich of de richtlijn daarmee dan geen aanmoediging is om kunstenaars maar voor de helft uit te betalen.

Ook in Vlaanderen heerst er sinds vele jaren ongenoegen over de hachelijke sociaal-economische situatie waarin vele kunstenaars zich bevinden, en wordt er al heel lang uitgekeken naar een ‘doorbraak’. In november werd door minister Sven Gatz een onderzoek naar de sociaal-economische positie van de professionele kunstenaar voorgesteld. Initiatiefnemers waren onder meer het Kunstenpunt, het Kunstenloket, het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) en het Overleg Kunstenorganisaties (oKo). De resultaten zijn gebaseerd op een online-enquête die door meer dan 2.700 kunstenaars werd beantwoord. Ze beantwoorden derhalve niet aan die van een representatieve steekproef en bovendien beperkte de vragen zich tot de activiteiten van de kunstenaar in 2014. Het onderzoek was erop gericht om inzicht te verwerven in de sociaal-economische positie van de kunstenaar als ‘flexwerker’ en om op basis van de resultaten na te gaan hoe die kan worden verbeterd. In totaal beantwoordden 716 professionele  beeldend kunstenaars de enquête. Daarvan ontving slechts een derde een vergoeding voor de creatie van eigen werk. 77% van de kunstenaars stelde in dat jaar tentoon, en slechts 30% daarvan kreeg daarvoor een vergoeding. 50% deed een creatie in opdracht waar in zeven van de tien gevallen een vergoeding tegenover stond. Met bijkomende activiteiten als verkoop en promotie van eigen werk houdt drie vierde van de kunstenaars zich bezig, meer dan de helft volgt de zakelijke kant ervan op. De derde bijkomende activiteit, door de helft van de kunstenaars uitgevoerd, is lesgeven (in privécontext, deeltijds of hoger kunstonderwijs). 41% van de kunstenaars heeft een betaalde job buiten de artistieke sector. Gemiddeld spenderen ze iets meer dan de helft van hun werktijd aan hun artistieke kernactiviteit. De helft van de kunstenaars met een zelfstandigenstatuut (hoofdberoep) verdient minder dan € 12.000 netto per jaar. In vergelijking met de andere groepen (regisseurs en scenaristen, muzikanten en componisten, schrijvers en illustratoren, acteurs en andere podiumkunstenaars) verdienen de beeldende kunstenaars het minst, en zijn ze (terecht) ook het minst tevreden met de vergoedingen die tegenover hun werk staan. Deze vaststelling is des te schrijnender omdat er ongetwijfeld in geen enkele andere kunstsector zoveel geld circuleert als in die van de beeldende kunst. Het onderzoek brengt in grote lijnen geen nieuwe feiten aan het licht, maar brengt wel de gekende problemen in cijfer en biedt een aantal interessante details. In het begeleidend discours zou overigens een uitschuiver als ‘Kunstenaars combineren diverse jobs en tonen zich ware ‘ondernemers’’ best vermeden worden. Eerder zou een dergelijke studie mogen beklemtonen dat er in het landschap idealiter ook plaats moet zijn voor kunstenaars zonder ondernemerstalent. Hopelijk kan dit onderzoek de beleidsmakers er hoe dan ook van overtuigen om eindelijk naar een ‘doorbraak’ toe te werken, al dan niet in de trant van de richtlijn kunstenaarshonoraria. (mondriaanfonds.nl en kunsten.be/dossiers/kunstenaarcentraal) (dm)

Europees Parlement pacht huis van Antoine Wiertz voor één euro

Het huis en de bijhorende tuin van de negentiende eeuwse romantische schilder Antoine Wiertz in de Brusselse Leopoldwijk worden de komende vijftig jaar door de Belgische staat verpacht aan het Europees Parlement voor het symbolische bedrag van één euro, onder de voorwaarde dat de pachter instaat voor de restauratie van het pand. Het gebouw werd door de Belgische overheid volledig verwaarloosd. Voor het aanpalende Wiertzmuseum zijn er geen gevolgen. De buurtvereniging Leopoldswijk-Association du Quartier Léopold (VLW-AQL) reageert verbolgen op de gesloten overeenkomst. Ze herinnert eraan dat Wiertz zijn schilderijen naliet aan de Belgische staat op voorwaarde dat zijn atelier gratis openbleef voor het publiek, en dat zijn huis jonge kunstenaars zou herbergen. Verder pleit ze ervoor om de tuin publiek toegankelijk te maken; in de wijk die zwaar lijdt onder de vastgoedspeculatie is kwaliteitsvolle openbare ruimte erg schaars. Als reactie lanceert de vereniging via change.org een petitie waarbij ze in één adem de Belgische regering vraagt om het museum beter te promoten en het toegankelijker te maken.