Erik Eelbode

DE WITTE RAAF

Editie 60 maart-april 1996

print Print

Hou deze tekst mee gratis beschikbaar.
Stort uw bijdrage.


Of neem een (steun)abonnement.

Cindy Sherman

Ze is aan de gang vanaf het eind van de jaren ’70 en realiseerde sindsdien over de driehonderd fotobeelden, die recent het onderwerp vormen voor een aantal Europese overzichtstentoonstellingen. Na Hamburg, Malmö, Luzern, loopt momenteel een retrospectief in Bordeaux en maakte Sherman voor Rotterdam nog een andere selectie. 

In de recente kunst(geschiedenis) is Cindy Sherman een fenomeen. Zelf zette ze over haar motieven nauwelijks iets op papier, maar haar werk én haar ‘zwijgen’ erover, leverde tot nu een ware stortvloed zonder weerga aan teksten en interpretaties. Vooral mannelijke auteurs, stelde Nadine Lemmon vast, zijn pleitbezorgers, vrouwen stellen zich meestal kritischer op tegenover haar werk. Cindy Sherman zelf houdt er naar verluidt een stevige weerstand op na tegen elke vorm van theorie: “Waarom kunnen ze er niet gewoon naar kijken? Waarom moeten ze erover nadenken?”

Tegelijk signaleert Lemmon (in “Perspektief” nr. 46) ook de rake vaststelling dat onze respons op Shermans werk ‘mechanisch’ is geworden. De tekens in haar werk - die tot de clichés van de postmoderne theorie zijn geworden (identiteitsafbakening, maskerade, de blik, massacultuur, gender bender, etcetera) - hebben zo’n vage basis dat ze zwevende betekenisdragers zijn geworden, die naar de wens van de toeschouwer kunnen worden gemodelleerd en geen uitdaging voor het ideologische of politieke standpunt van de toeschouwer hoeven te impliceren. 

Sherman: “Ik vond het gewoon eng dat het niet uitmaakte wat ik deed, ik kreeg toch wel een goede pers. Ik vertrouwde het niet (…). Soms denk ik wel eens dat mensen kunst verzamelen omdat iemand ze gezegd heeft dat ze dat moeten doen. Ik wilde verzamelaars en musea uitdagen: ze moeten echt heel goed nadenken voordat ze een puistekont aan de muur hangen.”

 

• Tot 19 mei brengt Museum Boymans-van Beuningen, Museumpark 18-20, 3015 CX Rotterdam (010/441.94.00) zowat 65 werken, geselecteerd uit de magistrale “Untitled Film Stills”(1977-80) en uit de “Disgust” (1986-89), “Sex” (1992) en “Horror Pictures” (1995). Catalogus met bijdragen van Margrit Brehm, Hal Foster, Betty van Garrel, Verena Lueken en Peter Schjeldahl.