Etienne Wynants

DE WITTE RAAF

Editie 74 juli-augustus 1998

print Print

Hou deze tekst mee gratis beschikbaar.
Stort uw bijdrage.


Of neem een (steun)abonnement.

John Körmeling

Terwijl hand over hand de fileproblemen toenemen en de steden paradoxaal wel mensen maar niet hun auto’s willen binnenhalen, spitst Körmeling zich in toenemende mate op deze mobiliteitsproblemen toe. Bekend is onder meer zijn omloop voor rolstoelgebruikers, die in de nabijheid van een ziekenhuis in Zandvoort werd aangelegd – tot grote tevredenheid van de gebruiker overigens. Minder gebruikt zijn zijn wagens, de Vierkante wagen en een racewagen, beide momenteel nog steeds te zien in Stichting De Pont. Het ruimteconcept van deze compacte wagens – een bruikbaar volume overeenkomstig de wielbasis – wil hij verrijken met doorgedreven milieuvoordelen. Stichting De Pont stelt Körmeling sinds vorig jaar tot in de late zomer de gehele tuin ter beschikking. Gaandeweg voegde hij aan dit grasveld met bomen volgende elementen toe: een sierlijk uitgegraven, bochtige testomloop, een grotere variatie aan beplanting (azalea’s, veel narcissen en nog wat boompjes) en uiteindelijk een knalrode, mooi bollende werkschuur met auto. Deze lichte constructie overtrokken met transparant plastic heet Mon chérie, overeenkomstig de bekende praline.

De ontwikkeling van de milieuvriendelijke wagen loopt echter vertraging op. In zijn woonplaats Eindhoven had Körmeling de volle morele medewerking gekregen van de gepensioneerde Philips-onderzoeker, de Heer Meijer. Jaren geleden heeft hij de Stirlingmotor verder ontwikkeld, een krachtbron waarbij een constante verbranding een warmteverschil genereert, dat op zijn beurt de cilinders activeert – en dus beweging veroorzaakt. Het is een geruisloze motor en met waterstof als energiebron nog milieuvriendelijk ook – het verbrandingsgas is pure waterdamp. Een succesvolle introductie van deze motor zou revolutionaire veranderingen inluiden voor de samenleving. In combinatie met Körmelings Slimme wegen-plan (1994) – iedereen woont verspreid over het land pal langs een in raster aangelegd wegennet – verdampen de stedelijke knooppunten; geen files, weinig geluidsoverlast, groots landschap vanuit de achtertuin. Het Poldermodel aan ondernemingszin en rationalisatiedrift ietsje bijwerken en de toekomst gloort je tegemoet. Helaas verkocht Philips de patenten aan uitlaatfabrikant Bosal, en deze wil voorlopig geen bruikleen toestaan. Ondertussen wacht een ander sculpturaal voorstel van Körmeling op goedkeuring vanwege het gemeentebestuur in Sittard. Het betreft een verguld monumentaal werk, te plaatsen op een middenberm van de openbare weg. Puur geluk heet het en het wil een exaltatie zijn van het nieuwe gezin; een vrouw heft een man boven het hoofd, die op zijn beurt een auto de lucht in prijst. Een nieuw overwinningsteken.

 

• De Tuin van John Körmeling tot einde zomer in Stichting De Pont, Wilhelminapark 1, 5041 EA Tilburg (013/543.83.00).