Lieven Van Den Abeele

DE WITTE RAAF

Editie 74 juli-augustus 1998

print Print

Hou deze tekst mee gratis beschikbaar.
Stort uw bijdrage.


Of neem een (steun)abonnement.

Yves Oppenheim

De schilderkunst van de Franse kunstenaar Yves Oppenheim (Madagascar, 1948) kent een discreet bestaan. Buiten twee tentoonstellingen bij de Galerie Durand-Dessert in Parijs en twee bij Xavier Hufkens in Brussel, is zijn werk weinig getoond. Zijn schilderijen worden dan ook vooral erkend door collega’s kunstenaars en amateurs van de schilderkunst. De tentoonstelling in het museum van Nantes is zijn eerste officiële museumtentoonstelling. Ze bestaat uit een vijftiental werken, grote formaten die de laatste twee jaar geschilderd werden.

Na een korte loopbaan in de cinema debuteerde Yves Oppenheim in de jaren ’80 als schilder. Terwijl zijn tijdgenoten zich wild enthousiast op het narratieve en de anekdotiek van de Figuration libre stortten, sloot het picturale oeuvre van Yves Oppenheim eerder aan bij de grote traditie van de Duitse en de Amerikaanse schilderkunst die enkel dialogeert met de echte vraagstukken van de schilderkunstige praktijk. Oppenheim interesseert zich voor de traditionele vragen en de conventionele onderwerpen van de schilderkunst, omdat deze zich volgens hem bijzonder goed lenen voor een conceptuele benadering. Hun algemeen karakter maakt ze zowel abstract als tijdeloos. Zijn belangstelling gaat zowel uit naar het motief, dat meestal in close-up genomen wordt, als naar de onbeschilderde achtergrond van het schildersdoek. Hij ondervraagt zowel de materiële eigenschappen van de schilderkunstige toets als de illusionistische eigenschappen van het beeld. Hij interesseert zich zowel voor de fysieke geste van de schilder als voor de conceptuele benadering. Actie en contemplatie zijn slechts twee facetten van eenzelfde geheel. Desondanks is Oppenheim geen louter fundamenteel schilder. Hij bezit de gevoeligheid van een groot kolorist. De relatie tussen het abstracte en het figuratieve is voor hem geen kwestie van presentatie of representatie, maar een louter schilderkunstig probleem. Zijn motieven ontstaan meestal uit de schilderkunstige massa en zijn dus het gevolg van zijn picturale schriftuur. Hierdoor verdwijnt de anekdotiek van een schilderkunst die zowel gevoed wordt door het alledaagse als door de schilderkunst zelf. Zijn persoonlijke stijl is dan ook het resultaat van de spanning die ontstaat tussen het motief en de schilderkunstige opties van de kunstenaar.

 

• Schilderijen van Yves Oppenheim nog tot 31 augustus in La Salle Blanche, Musée des Beaux-Arts, Rue Georges Clemenceau 10, 44000 Nantes (02.40.41.65.65).