Sven Lütticken

DE WITTE RAAF

Editie 71 januari-februari 1998

print Print

Hou deze tekst mee gratis beschikbaar.
Stort uw bijdrage.


Of neem een (steun)abonnement.

Rita McBride

Op de eerste verdieping van Witte de With construeerde Rita McBride een met gele kunststof beplakte houten tribune die meerdere zalen doorsnijdt en aldus een arena vormt. Zo wordt een theatrale ruimte gevormd die danig afwijkt van de neutraliteit van de doorsnee tentoonstellingsruimte. Hier lijkt van alles te kunnen gaan gebeuren, maar wat? “In opposition to the passivity of those who only look, here the viewer will be immersed in the company of others, called upon to divide and share the attention and direction of his gaze, the sense of his hearing,” aldus Bartomeu Marí. Dit wordt echter slechts reëel als er iets wordt georganiseerd – een bijeenkomst, een performance. Witte de With is van plan om Arena na afloop van de tentoonstelling juist voor zulke gelegenheden nog een half jaar te laten staan, maar vooralsnog kan men in feite slechts kennis nemen van een verlaten set. Niettemin is Arena een interessante poging om de kunsthal met behulp van een aan het sportstadium ontleende vorm tot een sociale ruimte te maken. National Chain op de bovenverdieping van Witte de With heeft een heel ander karakter: een raster van metalen systeemplafond-lijsten dat zo laag is gehangen dat men eronder moet kruipen. Als men rechtop wil gaan staan, moet men het lichaam door een van de vierkante openingen steken. Met dit raster, dat schuin ten opzichte van de wanden hangt, slaagt McBride er overtuigend in de perceptie van de tentoonstellingszalen te veranderen en te intensiveren. De theatrale en sociale vorm van Arena maakt hier plaats voor een rigide patroon dat de kijker tot een monade in het raster van de moderniteit maakt.

 

• Tot 11 januari (Arena ook daarna) in Witte de With, Witte de Withstraat 55, 3012 BR Rotterdam (010/411.01.44).