De Witte Raaf wil het gesprek en de reflectie over beeldende kunst in Nederland en Vlaanderen stofferen en inspireren. Het blad kiest voor een probleemgerichte en kritische aanpak die zich niet bij voorbaat bekent tot de codes van een bepaald wetenschappelijk specialisme, of tot één herkenbare standaardbenadering. Het blad wil ruimte maken voor alle mogelijke benaderingswijzen van beeldende kunst. Het wil bovenal de publieke discussie over de kunsten nieuw leven inblazen. Daartoe analyseert De Witte Raaf de kunstactualiteit in Nederland, Vlaanderen en de rest van Europa.

De Witte Raaf bestaat uit twee katernen die elkaar aanvullen. Het redactiebeleid van het eerste katern beoogt de stimulering van de kritiek en de essayistiek op het terrein van de beeldende kunsten. Er wordt gewerkt met thema’s die vaak aansluiten bij actuele ontwikkelingen. Het redactiebeleid van het tweede katern wil vooral een zo volledig mogelijke waaier van informatie aanbieden, en dit op een overzichtelijke manier. De informatie in het tweede katern wordt geordend volgens vaste rubrieken, zoals nieuws, beeldende kunsten, architectuur, museumaanwinsten en publicaties. Er is tevens een internationale tentoonstellingsagenda.

De hoofdredacteur, Dirk Pültau, streeft naar thematisch coherente, afgeronde nummers, maar laat ook altijd ruimte voor bijzondere artikelen die geheel op zichzelf staan. De algemene inhoudelijke lijnen van het blad kunnen als volgt worden gekarakteriseerd: het relateren van ontwikkelingen binnen de (beeldende) kunst aan tendensen uit de massacultuur en de visuele media; het leggen van beredeneerde koppelingen tussen kunstproductie en kunsttheorie, alsmede tussen culturele en maatschappelijke ontwikkelingen; het inbrengen van een historische dimensie in actuele discussies en vice versa; en het productief maken van een essayistische kunstbenadering.

De Witte Raaf richt zich tot iedereen die in beeldende kunst is geïnteresseerd. Het blad richt zich tot mensen die af en toe (of veel vaker) een kunstinstelling bezoeken, tot mensen die in zo’n instelling werkzaam zijn, of die zelf kunst maken. De lezer wordt door De Witte Raaf opgezocht op de plaatsen waar zijn belangstelling voor beeldende kunst hem brengt. Dit garandeert dat het blad niet alleen wordt meegenomen maar ook echt gelezen. De toegankelijkheid van De Witte Raaf uit zich niet in een consumptievriendelijk redactioneel beleid maar in de generositeit waarmee het blad ter beschikking wordt gesteld aan geïnteresseerde lezers.