Home
De Witte Raaf

nr. 194
Editie juli-augustus 2018



Wat is het ideale eindpunt van een kunstwerk, en wanneer wordt het onvoltooid genoemd? Kan onvoltooidheid de utopie zijn? En hoeveel zelfvertrouwen vergt het om te besluiten: nu is het af! In zijn openingsessay beschrijft Christophe Van Gerrewey zeven verschillende manieren waarop kunst onaf kan zijn. Laurie Cluitmans, Moosje M. Goosen, Kim Gorus, Roel Griffioen, Daniël Rovers en Koen Sels bespreken daarna elk een onafgewerkt gebleven kunstwerk of project. Sven Lütticken schrijft over de Duitse kunstenaar Günther Förg en over diens band met het Stedelijk Museum Amsterdam, Bram Ieven over de blijvende uitdaging van kunstbeweging De Stijl. Het nummer besluit met nooit eerder vertaalde fragmenten uit het (onvoltooide) boek van Jean-Paul Sartre over enkele doodgeboren projecten van Gustave Flaubert: L’Idiot de la famille.